Ειχα ενα μπλογκ που εγραφα για μενα. Διαβαζοντας ο,τι ειχα γραψει το εβρισκα ολο και πιο παιδικο. Λες και μεγαλωσα τωρα. Δεν ειναι αυτο το θεμα ομως. Το θεμα ειναι οτι δεν ηθελα να γραψω στο καινουριο μπλογκσαητγουατεβερ ΠΑΛΙ για μενα, για δικες μου φασεις, αλλα δεν καταφερα να το αποφυγω. Επομενως παλι για μενα θα πω σε αυτο το ποστ, ΚΙ ΑΝ ΣΑΡΕΣΕΙ. Αν οχι πανε στο "διαφορα ακυρα" να διαβαζεις χολη. Και γαστρεντερικα υγρα εν γενει. Σημερα νιωθω μαλλον καλος ανθρωπος.
Τη γκρινια θα τη ριξω: Χτες παινευομουν σε καποια παιδια οτι εχω σκουρο δερμα και δεν καιγομαι ποτε, δεν βαζω αντηλιακο ποτε και ειμαι τζιτζι. Μαντευεις τι εγινε σημερα ετσι; :) Πηγαμε 2 παρεες με φουσκωτα κιετς σε ενα νησι λιγο πιο εξω απο τη Μηλο, ΔΕΝ εβαλα αντηλιακο, ηταν 10 το πρωι, φυγαμε στις 8 το απογευμα και ξαφνικα μου κανει ενας "ΩΠ, ΣΟΥ ΜΠΑΡΟΥΤΙΑΣΕ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ Ο ΗΛΙΟΣ". Μου μπαρουτ-γουατ. Γυρναω βλεπω τους ωμους μου κοκκινους. Κοιταω βλεπω τα γονατα και τα μπουτια μου κοκκινα. Κοιταω στο στερνο μου, κοκκινο.
Εδω και λιγη ωρα πασαλειβομαι με κρεμες και κρεμουλες μπας και νιωσω λιγη ανακουφιση γιατι ΚΑΙΓΟΜΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ, γαμω τη γκαντεμια μου μεσα.
Περα απο αυτα.
Ειναι ωραιο ρε πουστημ τελικα να σπουδαζεις IN THE BIG CITY ΚΙΕΤΣ, να γυρνας στο πατρικο σου στη ΜΗΛΟ, να κανεις γενικα διακοπες φουλ πληρωμενες και να εχεις χρονο και για το γυμναστηριακι σου, και για τα μαθηματακια σου, και για το εξω σου και για ολα.
Χρωσταω τα κερατα μου για Σεπτεμβρη αλλα τι να γινει. Ολα μερος ενος σχεδιου ειναι.
Επισης ανακαλυψα κατι τρομερο.
HDMI ΚΑΛΩΔΙΟ
τσουκ στο λαπτοπ, τσουκ στην τιβι και ταντααααα, μολις εκανες αυτο που αλλοι ψαχνουν ιδρωμενοι μεσω του yahooanswers. Συνεδεσες το λαπτοπ με την τηλεοραση.
Εχω δει τοσες ταινιες που ξεχναω ποιες εχω δει τελικα. Λωλ. Να το κανετε κι εσεις. Εχω να παω σινεμα κανα τετραμηνο εξ'αιτιας της εν λογω ανακαλυψης. Αν δεις οτι η ταινια που ΚΑΤΕΒΑΣΕΣ ειναι ΜΑΠΑ, δεν κλαις ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΟΥ. Ουαου;
Διαβαζω κι ολας. Για την εξεταστικη εννοω. Αληθεια διαβαζω. Κοντευω να βγαλω την υλη και σε ενα μαθημα.
Επισης εν καιρω θα οργανωθει και πληρως αυτη η ερμη η μπαντα που πιλατευουμε απο τα τελη του 2010. Θα μαθετε νεα μας.
Και στον "γνωστο τομεα", ολα ομορφα, πιστευω.
Ειμαι χαρουμενη.
Και μαλλον δεν σε νοιαζει =[
Αλλα ειμαι.
Add Comment
 
 
Προσοχη. Αλλο παππουλης/γιαγιακα και αλλο ΚΩΛΟΓΕΡΟΣ και ΚΩΛΟΓΡΙΑ. Διαφορετικες κατηγοριες. Κι ας εχουν ιδια ηλικια, κι ας εχουν εγγονια, κι ας εχουν πρεσβυωπια.

Να πως εχει η ιστορια. Εισαι στη σχολη. Πολλες ωρες. Ωρες πολλες. Ατελειωτες. Εισαι ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ. Τα ματια σου ειναι μαυρα και οχι απο μποξ. Η πλατη σου βαραινει απο τα βιβλια-τομους. Θες απλα να πεθανεις αργα και βασανιστικα ή απλα επιλεγεις το παραπλησιο σεναριο: να πας σπιτι σου ενω εχει απεργιες στα παντα εκτος απο λεωφορεια. Ομαγκαντ.
Τι σημαινει αυτο; Οτι θα πας μεχρι την πανω πυλη του υπεροχου Γιουβερσιτσι Καμπους σου, θα περιμενεις να ερθει το 608 που παει μεσω Τρικαλων στο Συνταγμα, θα περπατησεις λιγακι μεχρι την αφετηρια του 040 και θα περιμενεις αλλα 45 βασανιστικα λεπτα να φτασεις Πειραια.
Βαθια ανασα.
Ειμαι δυνατη. Θα τα καταφερω.

608 φουλ στον κοσμο. Στον πολυ κοσμο. Ε νταξει απεργιες εχει σε ολα τα αλλα, αναμενομενο. Δεν πειραζει 20-25 λεπτακια υπομονη. Πανω σου κολλημενος ολος ο καλος ο κοσμος. Ενα κοριτσακι κλαιει γιατι δεν αντεχει λεει στη μανα του. Ουτε εγω αντεχω και μου ρχεται και μενα να κλαψω απο την απελπισια μου.

Οχι. Ειμαι δυνατη. Θα τα καταφερω.

Πισω μου μια γιαγιακα. Η καλη μου. Τι πραο βλεμμα, τι αγαθο χαμογελο.
Αχ. The usual trick. Θελει μονο να σε ξεγελασει.
"ΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΤΩΡΑ"
ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΠΟΥ;
ΑΕΡΑΣ ΕΙΜΑΙ;
ΝΑ ΕΞΑΤΜΙΣΤΩ;
ΝΑ ΔΙΑΚΤΙΝΙΣΤΩ;
ΨΟΦΑ ΜΩΡΗ ΚΩΛΟΓΡΙΑ!
"Ε, μολις φτασει στη σταση το λεωφορειο θα κανω ακρη να περασετε"
Ειμαι ευγενικο κοριτσι :$

Αχ, Συνταγμα. Αχ η Βουλη. Αχ. Λιγη υπομονη και 040.
Το βλεπεις απο μακρια. Ειναι ηδη εκει. Σε περιμενει. Οι πορτες του ανοιχτες. Το φαναρι σου κοκκινο. Ω μαλακα αντε γινε πρασινο να περασω απεναντι να μπω στο ρημαδι να φυγω. Το φαναρι αρνειται. Πεισματικα. Δεν πειραζει. Περναω με κοκκινο κι ας καταληξω χαλκομανια.
Τα καταφερες. Φτανεις στο 040. Ψιλοτρεχεις(οσο σου το επιτρεπει το γ@μημενο σακιδιο στην πλατη). Φτανεις μπροστα στην πορτα και εκεινη τη στιγμη ΦΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΤ ΜΠΟΥΜ! Εκλεισε! ΜΑΛΑΚΑ ΟΧΙ! Βαρας τις πορτες δυνατα με γροθιες. Φωναζεις να σου ανοιξει ο παπαρας ο οδηγος. Η απαντηση; Το 040 μολις εφυγε. Περιμενεις το επομενο και καλα Χριστουγεννα.

Νταξει. Βαθια ανασα. Ειμαι δυνατη. Θα τα καταφερω.

Το επομενο ηρθε. Εχεις παρει θεση εδω και ωρα φυσικα, μαλακας εισαι; Τα παθηματα μαθηματα! Οι πορτες ανοιγουν. Βλεπεις θεσεις αδειες, περιμενεις να κατεβει ο πολυς ο κοσμος να κατσεις επιτελους τον κωλο σου κατω, εισαι ορθια περιπου μια ωρα. Πας να μπεις καιιιιι τσακ. Ο γνωστος μας ΚΩΛΟΓΕΡΟΣ. Σε σπρωχνει βιαια μην χασει τη θεση του.
Το αποτελεσμα;
Μενεις ορθια για αλλα 45 λεπτα μεσα σε ενα πηχτρα λεωφορειο επειδη ο ΚΩΛΟΓΕΡΟΣ δεν μπορουσε να περιμενει ορθιος για τις 2 στασεις που ηθελε ωστε να κατεβει. Αλλα εσυ εισαι "αγριο νιατο, τι αναγκη εχεις να κατσεις". Λοιπον ΒΛΑΜΜΕΝΕ ακου κατι, εχω κι εγω δικαιωμα στην κουραση οσο εσυ εχεις δικαιωμα να φερνεις ως επιχειρημα την γαμημενη την ηλικια σου και τους ρευματισμους σου. Και η δικια μου κουραση που ειναι ΚΑΙ σωματικη αλλα ΚΑΙ πνευματικη (καλα, ας τα λεμε "πνευματικη" στη σχολη ημουν) ειναι σιγουρα πανω απο τον κωλοεγωισμο σου. Δεν εχεις τιποτα ρε μπαρμπα. Ησουν αρκετα δυνατος ωστε να με εκτοπισεις σαν βομβα στην αλλη ακρη της πορτας και να μου παρεις τη θεση. Αλλα δεν εισαι αρκετα δυνατος για να μεινεις για ΔΥΟ ΣΤΑΣΕΙΣ ΟΡΘΙΟΣ;
ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΟΥΤΕ ΔΥΝΑΤΗ ΟΥΤΕ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ, ΕΙΜΑΙ ΟΡΘΙΑ ΚΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ NOXZEMA, ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ!!!!!!!!

Θυμαμαι τη φατσα σου.
Αν σε πετυχω, την εβαψες.
4 Comments
 
 
Η πρωτη μου εξεταστικη λοιπον. Τι εχω αποκομισει μεχρι τωρα (χωρις να εχω καν ξεκινησει να δινω ε).

-Με το που καθεσαι να διαβασεις, συνειδητοποιεις ποσο ακαταστατο ειναι το σπιτι σου. Αμαν. Πρεπει να το καθαρισεις αμεσως. Δεν γινεται αλλιως. Πως θα συγκεντρωθεις εξ'αλλου;
-Με το που καθεσαι να διαβασεις, διψας. Διψας πολυ. Κατεβαζεις ισα με ενα λιτρο νερο μονοκοπανια.
-Με το που καθεσαι να διαβασεις.. oh wait, το ενα λιτρο νερου που λεγαμε πιο πριν, θελει να απελευθερωθει.
-Με το που καθεσαι να διαβασεις, αρχιζεις και θυμασαι ακυρες εκπομπες που εχει η tv και θα ηθελες να παρακολουθησεις. Αν και δεν τις εχεις ξαναδει ποτε ξανα.

^.^

-Βγαινεις σαν να μην υπαρχει αυριο. Κανονιζεις με ολους σου τους συμφοιτητες και φιλους να πατε για καφεδακι, να μαζευτειτε για ολονυχτια επιτραπεζιων, να πατε για κρασια, για χορο, για πατιναζ, ολο κανονιζεις. Λες και θα πεθανουν ολοι εντος ολιγων ημερων.
-Ωπ, ξαφνικα θυμηθηκες οτι εχεις καιρο να παιξεις κιθαρα. Ας κατεβασουμε καμια δεκαρια tabs να εχουμε κατι να κανουμε.
-Κι ενω σε ολο το εξαμηνο την εβγαζες με ντελιβερη, μακαροναδες και φαι της λεσχης, αποφασιζεις πλεον καθε φορα που πεινας να βγαζεις τον σεφ που εχεις μεσα σου. Σε τραβαει η κουζινα να ξοδεψεις ολη σου την ενεργεια και μερα πανω της.
-Πολυ ξενυχτι φιλε. Και οχι μονο με παρεες. Ετσι ακυρο ξενυχτι στο pc. ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ! ΧΩ ΡΙΣ ΛΟ ΓΟ. Α και εννοειται δεν παιζει το ενδεχομενο να διαβασεις κατι για να σε παρει ο υπνος. Ή θα κουτουλας στην οθονη ή τιποτα.

Τι ειπες;
Διαβασμα;
Was ist das?
4 Comments
 
 
Πολυ μακρια απο το σπιτι του.

Ας ριξουμε μια brief ματια στα υπερ και τα κατα του να μενεις μοναχουλι σου.

Υπερ
-Το προφανες: εχεις την ησυχια σου. Ακομα κι αν οι γειτονες σου ειναι παρτυ ανιμαλς, καποια στιγμη θα σκανε κι αυτοι.
-Το δευτερο προφανες: γυρνας σπιτι οποτε θες χωρις να προσεξεις να μην ξυπνησεις κανεναν και μπεις σαν τον κλεφτη, πραγμα δυσκολο αν εχεις ενα μιξ αιματος και 3 λιτρων ρακομελου στις φλεβες σου.
-Πειραματιζεσαι. Με τα παντα και ελευθερα. Με τις ωρες του υπνου σου, με τις-ανυπαρκτες-μαγειρικες σου ικανοτητες κλπ. Κοιμασαι 8 το πρωι, ξυπνας 4 το μεσημερι και κανεις δεν σου λεει "ΑΧ ΜΩΡΕ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ".
-Οχι αλλη μουρμουρα! Ενα τηλεφωνακι τη μερα να τσεκαρει η μανουλα οτι εισαι κομπλε, οτι "παιδι μου εφαγες;" και μετα το απολυτο μηδεν. Εσυ και η ηρεμια.
-Σαχλαμαριτσες στο σπιτι σου οποτε θες. Σε φαση να καλεις φιλους συμφοιτητες κλπ, να παιζετε επιτραπεζια, να πινετε μπυρες, να ακουτε μουσικη, να συζητατε για την αβασταχτη ελαφροτητα του "ειναι" μεχρι πρωιας, να βλεπετε κατεστραμενα ντοκιμαντερ στο ΣΚΑΙ, να τρωτε τζαμπο πεπερονι και να τις παρατατε οπου να'ναι και ολα αυτα ελευθερα και guilt-free. Δεν θα σου γκρινιαξει κανεις.
-Αναφορα:τελος. Παρ'το αποφαση, η μανα σου δεν θα μαθει ποτε οτι αντι να πας "εδω λιγο πιο κατω για καφε" θα πας στου Ψυρρη για κρασια.

Κατα
-Τα πιατα, τα ποτηρια, τα κατσαρολικα και ολα αυτα, δεν πλενονται μονα τους. Και οταν δεν πλενονται, τραβανε ζωη. Τι ζωη δηλαδη, πολιτισμους ολακερους.
-Τα φυτα οταν δεν ποτιζονται ΞΕΡΑΙΝΟΝΤΑΙ. Η αυλη οταν δεν καθαριζεται ΜΑΖΕΥΕΙ ΣΤΟΚΟ. Ω ρε πουστη, υπαρχουν τοσες μαλακιες που πρεπει να προσεχεις τελικα περα απο τα προφανη.
-Οσο κουρασμενος κι αν εισαι, αν δεν φας θα πεθανεις. Και με ντελιβερη δυο φορες τη μερα, θα πεθανεις επισης. Οποτε ή το παιρνεις αποφαση και μαθαινεις πως να φτιαξεις ενα πιατο φαγι, ή αλλιως παρε αποφαση να φτιαξεις τη διαθηκη σου. Και το μαγειρεμα οδηγει σε λερωμενα σκευη. Και τα λερωμενα σκευη σε λατζα. Και η λατζα σε ενισχυση της κουρασης.
-Ωπ, μολις ανακαλυψες οτι δεν εχεις παντελονι να βαλεις. Το ενα λερωθηκε με σαλτσες, το αλλο με λασπες, το αλλο με σκατα ξερωγω. Που εισαι ρε μανα να μαζευεις τον χαμο των ρουχων στο διαβα μου; Που ειστε ρε ρουχα που βρισκοσασταν ως δια μαγειας καθαρα και διπλωμενα στην ντουλαπα; Οεο;
-Αρρωστησες; Τη γαμησες. Βγαλ'τα περα μονος σου. Γεμισε το σπιτι με κουπες γεματες τσαι, τις εστιες με μπρικια και κατσαρολια με σουπες, και κατσε με καταρροη και πονοκεφαλο να τα καθαριζεις κι ολας. Αλλιως ετοιμασου να συγκατοικησεις με τερεζουλες.
-Κι εκει που γυρνας απο μια κουραστικη μερα στη σχολη, ξαπλωνεις φαρδυς-πλατυς στην καναπεδαρα σου, βαζεις καποια σαπια εκπομπη στην τηβη και απολαμβανεις τους σπονδυλους της πλατης σου να ευθυγραμμιζονται... κατι λειπει... κατι σου χαλαει τη χαλαρωση. Καφες. ΡΕ ΜΑΝΑ ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΚΑΑΑΑΑΑΑΦΦΦ.. oh wait. Σηκω φτιαχτον μονος σου τωρα. Χα.

Ειναι σιγουρα αλλα τοσα που δεν μου ρχονται.
Φοιτητικη ζωη, την ξερουμε, την αγαπαμε. <3
1 Comment